Daar zit ik dan. Op het bankje tegenover de Hema in Hengelo, verlegen om me heen kijkend.

Na het afronden van mijn studie aan de Fotovakschool besloot ik dat het belangrijk is altijd te blijven leren. Bij de tijd blijven en groeien in je vak. Met elke opdracht je vorige opdracht willen overtreffen.
Bij een verdiepende training die ik momenteel volg, gaf mijn docent me de volgende opdracht: ga de straat op en kom terug met een portretserie van minstens vijf personen.
Dat klonk goed te doen. Maar om dit uit te voeren, moet je mensen om een gunst vragen. Dit vind ik al moeilijk bij bekenden, maar nog moeilijker bij onbekenden.

Ik heb thuis heel wat smoezen bedacht om de straat niet op te hoeven. ‘Ach, wat kan ik daar nou van leren’ en ‘deze opdracht kan ik beter overslaan, dat is teveel werk.’ Ik heb zelfs overwogen om vijf bekenden te vragen om voor mij over straat te wandelen, zodat ik mijn serie zonder teveel moeite kon afronden.

Uiteindelijk heb ik mezelf toch naar het winkelcentrum gesleept. Toen ik op het bankje zat, glimlachten mensen naar me, zeiden ze me gedag en vroegen mij de weg. Maar vragen of ik ze mocht fotograferen? Ik kreeg het niet over mijn lippen. Mooie, fotogenieke mensen met karakteristieke gezichten liet ik aan me voorbij gaan.

Na een half uur op het bankje te hebben gezeten en na drie rondjes over de markt te hebben gewandeld, is het me dan gelukt.
Een meneer wachtte op zijn vrouw. Hij leek geen haast te hebben, zag er vriendelijk uit en maakte oogcontact. Genoeg redenen om de stap te zetten dus. Na mijn stuntelend geformuleerde vraag reageerde hij enthousiast. Ik maakte wat foto’s van hem, zijn vrouw wilde ook wel deelnemen en daarna spraken ze zelfs namens mij nóg iemand aan om voor mij op de foto te gaan.
Na deze leuke ervaring ging het me een stuk makkelijker af en begon ik er zelfs plezier in te krijgen.

Na tien mensen gefotografeerd te hebben, ging ik supertevreden naar huis. Ik heb gezellige praatjes gehad met interessante mensen en we bleken overeenkomsten te hebben die je nooit geweten had wanneer je elkaar alleen gepasseerd zou hebben. Ik was tevreden over de resultaten (de docent ook trouwens) en ik kreeg ook nog ontzettend leuke reacties op mijn foto’s van de mensen die ik gefotografeerd had.

Dus heb je een middagje vrij: probeer het eens. Ga met je camera de straat op voor straatfotografie. Ontdek de vriendelijkheid van mensen. En natuurlijk ben ik erg benieuwd hoeveel minuten op een bankje en hoeveel rondjes over de markt jij nodig had ;).

Twee portretten op straat gemaakt in Hengelo

2 Portretten tijdens straatfotografie in Hengelo

Kijk voor meer portretfoto’s in de map portretfotografie.